اگر تقارن PT واقعا اصولي مي‌بود، جابجايي آن با شرط هرميتي بودن، پيامدهاي بنيادي همچون تحول سريع‌تر سامانه‌هاي كوانتومي در مقايسه با پيشگويي‌هاي معمول را ايجاب مي‌كرد. اما يي-چن لي (Yi-Chan Lee) از دانشگاه ملٌي تسينگ-هو در شهر سينچو در تايوان و همكارانش اين نظريه را به چالش كشيده‌اند. آن‌ها دو فرض ضمني در نظريه متقارن تحت PT را با يك آزمايش ذهني كلاسيك تحت آزمايش قرار داده‌اند. اين دو فرض توضيح مي‌دهند كه چگونه چنين سامانه‌ي كوانتومي به صورت موضعي وجود دارد و چگونه پيش‌گويي‌هاي آن محاسبه مي‌شوند. در اين آزمايش ذهني، آليس و باب دو حالت درهم‌تنيده را به اشتراك مي‌گذارند. اين تيم با انتخاب اين‌كه آليس چگونه حالتش را اندازه‌گيري مي‌كند، دريافت كه او مي‌تواند اطلاعات را با سرعت بيشتر از نور به باب بفرستد. نويسندگان بر اين باور هستند كه اين نتيجه، تقارن PT را به عنوان يك نظريه بنيادي رد مي‌كند، اما همچنان اين مدل مي‌تواند به عنوان يك نظريه موثر و مدل جذاب براي سامانه‌هاي باز در اپتيك كلاسيك مفيد باشد.

منبع:

Synopsis: Reflecting on an Alternative Quantum Theory

مرجع­:

Local PT Symmetry Violates the No-Signaling Principle

نويسنده:

مايكل اسكيربر (Michael Schirber)